Sosyal Medya=Mutsuzluk mu?

Sosyal medyadan önceki hayatımızı hatırlamaya çalışıyorum. Ne tuhaf…hatırlayamıyorum. Ama hatırladığım kadarıyla bu kadar mutsuz değildik sanırım. Sahip olamadığımız gücümüzün yetmediği şeyler bukadar gözümüze sokulmuyordu. Sahip olamadıklarımız bizi bukadar üzmüyordu belkide. Çünkü görmüyorduk kimin ne giydiğini ne yediğini nereye gittiğini. Görmediğimiz, kimin ne yaptığını bilmediğimiz içinde bu kadar tepkili değildik bizim yapamadığımzı yapan insanlara.  Bunları paylaşmak yanlış veya suç demiyorum çünkü bende paylaşıyorum. Ama bazı insanların bu durumu kaldıramadığını gördüm. İnsanların fotoğraflarının altına yapılan yorumlar, hakaretler, acımasızlık inanılmaz bir boyut kazandı. Parası olana, gezene saldırma, fiilen bir şey yapmasada içini yeme durumları olmaya başladı insanlarda. Bazen bende de oluyor biliyorrmusunuz? Araba, kıyafet değilde gezmeyi çok seven biri olarak henüz gidemediğim bazı yerlerde çekilmiş muhteşem fotoğrafları gördükçe bazen benimde içim akıyor gidiyor. Henüz kimseye saldırma boyutuna gelmedim ama 😃. Evet muazzam hayatlar var ama bu karelere “vay be şuna bak” diyip geçmektir normal olanı. Ama bir çoğunu olumsuz etkiliyor olduğunu görüyorum. Özellikle ergen çağındaki gençleri. Hiç bir şey olmasa gördükleri kıyafetleri bile almak için gücünden fazlasını kullanmaya çalışan gençlere yazık oluyor gibi geliyor. Önünden geçtiği mekanda yer bildirimi yapanlara, tuvaletleri kullanma bahanesiyle girilen mekanda ordan hiç çıkmıyormuş gibi fotoğraf çekenlere, bir şekilde tesadüf gelip bindikleri arabanın sahibi gibi fotoğraf çekilip piyasa yapmaya çalışanlara hiç değinmeyeceğim bile. Yaş aralığı pek önemli değil aslında bunları yapmak için. 30-35 yaş aralığında insanlar tanıyorum bu tuhaflıkları yapan. İnsanın içindeki basitlikten ve çiğlikten, boşluktan kaynaklanıyor bu gibi davranışlar bana göre. Evet hayat şartları zor ve hiç adil değil. Bizler yıllarımızı harcayıp okul bitirmeye çalışıp sonunda komik rakamlara çalışıyorken bezı insanların sahip olduğu şey gerçekten adil değil. Ama insanlıktan çıkmamız için bir sebep değil bence. Keşke bize sınav olarak verilen kendi hayatımızı sevebilsek, bir şekilde mutlu olabilsek. Ben olabileceğine inanıyorum.  İnanmaktan zarar gelmez ya….

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s